معرفی کتاب برادران کارامازوف
?
کتاب برادران کارامازوف
اثر فئودور داستایوفسکی
کتاب برادران کارامازوف
رمان برادران کارامازوف آخرین اثر فئودور داستایوفسکی است که نگارش آن قریب به دو سال زمان برد. این رمان نخستین بار بهصورت مجموعهای داستانی در روزنامهی راشن مسنجر به چاپ رسید و انتشار کامل آن از ژانویهی 1879 تا نوامبر 1880 طول کشید. این رمان شاید بهترین کتابی باشد که فرصت خواندنش را پیدا میکنید اما درعینحال دشوارترین نیز هست. بسیاری آن را از بزرگترین آثار ادبی میدانند و دراینباره شکی هم نیست. در کتاب «سلاخ خانهی شمارهی پنج» اینطور آمده که «… یک کتاب دیگر هست که به شما هر آنچه لازم است دربارهی زندگی بدانید یاد میدهد؛ برادران کارامازوف اثر دایستایوسکی». انیشتین آن را «سرحد تمام آثار ادبی» میدانست و میگفت او از داستایوفسکی بیش از هر متفکر دیگری درس گرفته است. رمان همچنین برای بسیاری از فیلسوفان قرن بیستم ازجمله فروید، ویتگنشتاین و کامو الهامبخش بوده است. کامو بیان کرد که داستایوفسکی پیامآور بزرگ قرن بیستم است، نه مارکس. بله. میشود دید که اکثریت خواندنش را پیشنهاد میکنند!
برای اینکه بدانید این کتاب چقدر طولانی است باید بگویم به چهار «بخش» تقسیم شده است و هر بخش به چهار «کتاب» و هر کتاب معمولاً 8 الی 10 فصل دارد؛ گفتنی است که سه فصل دیگر هم با عنوان «سخن آخر» تنگش است. کتابی به این قطوری که اتفاقاً نثر ثقیلی هم دارد شاید مشکلترین گزینهی شما برای مطالعه باشد. دربارهی اینکه این کتاب دقیقاً چگونه است، نمیتوان کاملاً مطمئن بود. از طرفی میتوان بعد شیطانی آن را ضروری و لازم دانست، چراکه بخش بزرگی از کتاب را به خود اختصاص میدهد و کتاب، پیش روی، پیچیدگی و بار خود را مدیون آن است؛ از طرفی دیگر این موضوع سبب شده تا جلو رفتن در آن بسیار طاقتفرسا باشد و اگر در به پایان رساندنش مصمم نباشید، ممکن است در همان صد صفحهی اول کتاب را ببندید و بگذارید سر جایش.
رمان داستان خانوادهی کارامازوف، و بهطور خاص داستان پدر خانواده و سه پسرش را روایت میکند ( و همینطور پسر چهارم که نامشروع است، البته بهطور پنهانی. این مسئله تنها یک گمان است و هرگز ثابت نشده). دزدی از پدر خانواده، فیودور کارامازوف، و قتل او اصلیترین محرک برای شروع ماجرا است. سیر اصلی داستان بسیار ساده است و بسیار آرام روشن میشود. داستان اصلی لایههایی از داستانهای دیگر را در برمیگیرد که با پیش رفتن داستان هرکدام به نحوی راهشان را به داستان اصلی باز میکنند.
شیوهی داستانگویی داستایوفسکی اینگونه است که او بیشتر بر تعاملات کوچک و هرروزه میان شخصیتها، که کم هم نیستند و بهموازات هم پیش میروند، تمرکز میکند. بسیاری از این ماجراها در یک نقطهی طلاقی به هم میرسند و اتفاقات غیرمنتظرهای را رقم میزنند.داستایوفسکی شخصیتها را با معانی و عبارات زیرکانه پرداخته است. عموماً میتوان باشخصیتها همزادپنداری کرد. او رفتار شخصیتها را زمانی که تحتفشار مردد هستند توصیف میکند و از این موضوع بهره میگیرد تا رفتار انسانها را در مواجهه با شرارت، انحراف و فساد شرح دهد.
شرارت اصلیترین موضوع کتاب است. «جنایت و مکافات» اثر دیگری از همین نویسنده است که ازنظر انتخاب موضوع بسیار به برادران کارامازوف شبیه است. زندگی در اواسط دههی نوزده میلادی در روسیه چندان ساده نبود و این موضوع را میتوان از مطالعهی آثار ادبی آن زمان بهخوبی دریافت. تقریباً تمامی شخصیتها از لحاظ روانی در شرایط خوبی به سر نمیبرند. از دیگر موضوعات کتاب میتوان به اخلاق، رستگاری، خداپرستی و آتئیسم، معصومیت کودکان و تباهی جامعه اشاره کرد.
درمجموع، برادران کارامازوف در رده آثار اگزیستانسیالیست قرار میگیرد و رنج بشر و جنون را دستمایهی طرح سؤالاتی دربارهی اهداف وجودی بشر و راههای دستیابی به آن قرار میدهد. مطالعهی این رمان مانند این است که شاهد رخ دادن فاجعهای باشیم؛ فاجعه مخوف است و میدانیم که سرانجام خوبی نخواهد داشت، بااینحال با نهایت اشتیاق و وحشت به آن مینگریم. برادران کارامازوف نیز همین است، فقط اینکه این فاجعه بیشتر از 20 ساعت زمان میبرد تا کامل شود.
?